සොදුරුද මෙතරම්

පාෂයෙන් මා බැද තබයි
සුමුදු මල් මකරන්ද හසරැල්ල
රහසින් දෙසවනේ පැටලෙයි
සිත යට උනුසුම්ම කෙදිරිල්ල

තුරු විටප අතරින් හමන
සුළගේ ඇයිද මේ දැගලිල්ල
තොලේ රතු රෝස පෙති මතට
හැලේ ලා පාට අව් රැල්ල

මේ රමණීය හරිත  මිටියාවතේ