Thursday, May 3, 2012

සෙනෙහස

නෙතක කදුළු
ඇහැරෙන කොට
සිතක සුසුම් පෙම් බැදි කදුළට
හදක පැතුම් අත වනයි සෙනෙහෙට
මලක සුවද අහිමි මා හට

පෙමක මහිම කියා දුන් සිත
දුකක හෙලා ගියා බෝ දුර
සදක සිරිය නොදුටු නෙතු අද
සදක සිරිය කියයි ලොවටම



ආදරේ කියයි නෙතු සලා
සාගරේ සමයි මට ඔයා
ප්‍රේමයේ තරම් කියා දී එදා
සාගරේ කදුළු ඇසට පුද කළා මල්
සුවද සොරාගෙන කාටත් රහසේ
නිල් පැහැය සොරාගෙන මගේ දෑසේ
තොල් සායම් නෑ හැඩවී පෙනුනේ
පෙම් කතා නොමැත ආයෙත් ඇසුනේ....

No comments:

Post a Comment